Uncategorized

یک مسابقه و این همه فضاحت!

 

از باخت سنگین تا کتک کاری و وحشیگری جنسی

 

هنوز بسیاری از شوک باخت سنگین و بی نظیر تیم فوتبال امید ایران  به ویتنام بیرون نیامده اند و به قولی این باخت حقارت را نتوانسته اند هضم کنند و به فراموشی بسپارند. این باخت  اگر با بردهای بعدی هم جبران شود، بار این شکست  و نتیجه تاسف بار آن را نمی توان از تاریخ بازی های امید آسیا بیرون کشید. همین شکست به خودی خود جای شزمساری برای فوتبال ایران کم داشت که  کتک کاری بازیگر حریف – بخوانید وحشیگری – توسط یک بازیکن ایرانی نیز آن را تکمیل کرد تا هزینه سنگین تز از باخت باشد. اما ماجرا  فوتبال امید ایران در آسیا با همین دو مورد پایان نیافت. خارج از زمین نیز فاجعه ای دیگر رخ داد. فاجعه ای اخلاقی!

تیمی که پیش نماز و پس نماز و حفاظت و حراست و “تاتو” یاب … دهها مامور دارد، خود مسئولانش رفتاری از آنان سر می زند که از بازیگران جوانش سر نمی زند! مثلا این ها هماهنگ کننده امور فرهنگی و اخلاقی و شارژ کننده روحیه بازیکنان هستند اما چنان آلوده و بی ارزشند که فضاحتی به نام آزار جنسی در خارج از کشور مرتکب می شوند.  اون از کاردار سفارت جمهوری اسلامی در برزیل که دو سال قبل به عنوان دیپلمات در استخر، زیر آبی لای پای پسر بچه در می آمد و این هم همراه مدرس اخلاق و یا هر چیز دیگر تیم ملی فوتبال امید که لبخند زن یا دختر کارمند ورزشگاه کره را به حساب پسندیدن جنسی طرف می گذارد و اقدامی می کند که آزار جنسی تلقی می شود!

این که شخص خاطی که حالا حق خروج از کشور کره را ندارد چقدر خوب است؛ باید قانون یک  کشور  دیگر به او تفهیم کند عملش چقدر وحشیانه بوده.  راستش، وقتی  رفتار زن ستیزانه را می شود در کلام “بزرگتر” کشور هم دید و هنوز  ایشان دیپلمات ارشد امریکا را – چون زن است – به نام نمی خواند و بجایش می گوید:” اون زنه!” و یا ” زنی هم بود!” … انتظار برخورد قانونی در داخل کشور با شخص خطاکار همراه تیم ملی امید را نمی توان داشت. همان بهتر که وی در کره پاسخگوی عمل زشتش باشد.

 

 

برچسب‌ها, , ,

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *