سال نو روزگار نو

سال نو ایرانی، نو بودن خود را به تمامی از مردم ایران زمین دارد. اگر هنوز پاس داشته می شود و شکوه تاریخی اش در هر آیینی فریادش بر می کشد تنها به حکم و خواست مردمانی است که شادی های ملی خود را در زخمی ترین روزها نیز فریاد کرده اند. کم نیست این روزها و سالیان که حکومتی با اندیشه ای مخالف، با همه ی ابزار تبلیغی میدانی و رسانه ای اش نتوانسته بزرگترین رویداد ملی ایرانیان را به خواست خود تغییر دهد.

نوروز اگر یک آیین ملی است، ناگزیر پیامی فراتر از تاریخ برآمده از این سالیان دارد. سالیانی که قدرت اسلامی با ترش رویی حاکمانش هر  آن چه را که نام و معنای ملی داشت به غیر خودی تعبیر کرده و  جلوه داده اند و گاه با ناسزا به آیین های باستانی و ملی، هر منبر گزیده ای  آن ها را خرافی و آتش پرستانه  می نامید و به باد ناسزا یش می گرفت و هیچ مایل نبود تا آن  آیین ها که ملی خوانده می شد در پهنه حکومت اسلامی جاری شود. از از تئورسین های اولیه حکومت اسلامی گرفته تا آنانی اکنون میکروفون جمعه ها را در شهر های کوچک بزرگ  در اختیار دارند بر سر هر آنچه که بویی از تاریخ باستان ایران داشته کوبیده اند و بر کشف امام زاده ها همت گماشتند! با این وجود چهارشنبه سوری ها و نوروز ها در این جنگ یک طرفه بر بودن خود ایستادند و ماندند.  چرا که این پیر دوران ها، سختی های سخت تری را پشت سر گذاشته و خود را همواره سبز و سر پا نکهداشته است.

نوروز با بهار برای مردم ایران با امید به آینده سر می رسد. وقتی که سال ایرانی با نو شدن طبیعت آغاز می شود این امیدواری که زندگی نیز تازه گردد همیشه با مردم ایران زمین همراه بوده است. در خانه ها سبزه در ظروف می روید و در طبیعت درختان سبز روی می شوند. این همه شوق زندگی و بهتر زیستی در آنان هر ساله سر می کشد و اگر گاه در مسیر به زیستی آنان سال نو و بهار به بهار زندگی آنان ختم نشد از پای ننشستند و هر سال امید به سبز شدن و تازگی را در خود باز پروردند و پاس داشتند. امید به زندگی بهتر در این اولین لحظه های سال ۱۳۹۴ آرزوی ما برای همه ی هم میهنان در سراسر جهان است.

نوروزتان پیروز

روزگاران بر شما شاد باد

Categories: یادداشت ما

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *