اعتراض معلمان؛ سکوت سرشار از ناگفته ها

کارمندان و آموزگاران وزارت آموزش و پروش ایران امروز ۱۷ اردیبهشت هم در شهرهای بزرگ کشور تجمع سکوت برگزار کردند.

سومین تجمع سراسری معلمان در سکوت برگزار شد/ گزارش تصویری

معلمان معترض برای کسب حقوق خود طی چند هفته گذشته بارها در خیابان های شهر های مختلف ایران از برابر مجلس در تهران، تا مقابل استانداری ها و اداره های کل آموزش و پروش در شهرهای بزرگ کشور اتفاق افتاده است.  بنا به گزارش خبرگزاری کارگران ایران، ایلنا، امروز ۱۷ اردیبهشت، معلمان ناراضی در شهرهای سنندج، همدان، بندر عباس، ایلام، زنجان، کرمانشاه، بروجرد، سبزوار، دامغان، تبریز، تهران، شیراز، اصفهان، قزوین، رشت، اراک، شهرکرد، اردبیل، بندرعباس، زاهدان، بروجرد، بوشهر، دهدشت و کوهدشت تجمع کرده‌اند.

چیزی که آموزگاران به دنبال آن هستند بارها و بارها در بیانیه های آن ها گفته شده و کمتر کسی است که از وضعیت حقوقی نا عادلانه آنان بی خبر مانده باشد.تنها همین جمله در پلاکارت های اعتراضی آنان که : خط فقر ۳ میلیون تومان، حقوق ما یک میلیون تومان! کافی است تا از عمق فاجعه بار زندگی این زحمتکشان فرهنگی کشور با خبر شویم.

پاسخ هایی که تا کنون معلمان معترض از بالاترین سطح رهبری و اجرایی کشور گرفتند عموما سیاسی است نه حقوقی و مادی. رهبر جمهوری اسلامی گفته است” هر چقدر در آموزش و پرورش هزینه کنیم، سرمایه گذاری است” و  حسن روحانی رئیس جمهوری کشور در روز معلم امسال خطاب به آنان گفته است ” «معلمان ممکن است مشکلات معیشتی داشته باشند و تلاش دولت به عنوان شاگردان آنان این است که در حد توان کمک کند، … ما مشکلات آنان را می‌دانیم و البته آنان نیز مشکلات ما را می‌دانند.» هرچند این سخن روحانی در برابر حرفی که وزیر آموزش احمدی نژاد در سال ۹۰ در پاسخ یک خبرنگار گفت:«به کسی ربطی ندارد که معلمان چقدر حقوق می‌گیرند و چرا کم می‌گیرند» محترمانه تر به نظر برسد اما نتیجه دریافتی معلمان امروز و به تناسب شرایط تورم چه چیز دستش را می گیرد؟

به گفته علی پورسلیمان، عضوشورای مرکزی سازمان معلمان حقوق معلمان نه تنها افزایش نیافته بلکه بیش از ۱۰ درصد نسبت به نرخ تورم رسمی کشور کاهش منفی داشته است. در همین حال سخنان سخنگوی کانون صنفی معلمان کشور، بهشتی لنگرودی نیز در آخرین روزهای اسفند ۱۳۹۳ در باره کسری حقوق دریافتی معلمان کشور چنین است” آنچه که اکنون به عنوان لایحه پیشنهادی به مجلس شورای اسلامی تقدیم شده رقم افزایش حقوق فرهنگیان حدود ۱۴ درصد است در صورتی که با توجه به تورم در هر سال، این افزایش به هیچ وجه نمی تواند جوابگوی مشکلات همکاران فرهنگی باشد. میانگین حقوق معلمان یک میلیون و ۲۰۰ هزار تومان است و بسیاری از همکاران امکان پرداختن به شغل دوم و سوم و به یا میل به نمره فروشی و تخلف و رشوه ندارند ، می خواهند سالم زندگی کرده و در ازاء فعالیت های خود حقوق مناسب دریافت کنند.

با آنچه دولت برای افزایش حقوق معلمان و کارمندان آموزش و پروش در نظر دارد و چیزی واقعیت زندگی آنان نشان می دهد فاصله آن چنان زیاد است که نمی توان  انتظار داشت واکنش های بعدی معلمان با سکوت همراه باشد. با آهنگ رو به گسترش اعتراضات معلمان هر چند اکنون با سکوت همراه باشد،ممکن است با روند بی توجهی ها دولت، سکوت آنان به فریاد منجر شود. چرا که به گفته خود آنان  سکوتشان آنان “سرشار از ناگفته هاست”!

 

Categories: اجتماع

Tagged as: , , ,

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *